مقاله


کد مقاله : 13980423190808

عنوان مقاله : واکاوی عوامل موثر بر عدم حضور فراگیران در برنامه های آموزش سازمانی و ارائه راه کارهای برون رفت

نشریه شماره : 2 فصل بهار 1399

مشاهده شده : 219

فایل های مقاله : 487 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 محمد کریمی ثابت mohammad.sabet@ut.ac.ir دانش آموخته کارشناسی ارشد
2 دکتر هومن دوستی houmandosti@gmail.com دانش آموخته دکترا
3 میلاد جوانمردی milad.javanmardi@hotmail.com دانش آموخته کارشناسی ارشد

چکیده مقاله

مقدمه: علیرغم توجه، حساسیت و دغدغه های زیاد متولیان یادگیری و توسعه جهت شناسایی و همکاری با اساتید خبره و نیز صرف هزینه¬های زیاد برای برگزاری دوره¬های آموزشی، نرخ مشارکت در برنامه¬های آموزشی کلاس محور پایین می¬باشد از اینرو، هدف از پژوهش حاضر بررسی علل غیبت فراگیران در دوره¬های آموزشی و ارائه راهکارهای برون رفت بوده است. روش¬کار: روش پژوهش در این مطالعه، ترکیبی(آمیخته) از نوع اکتشافی (طرح تدوین ابزار گردآوری داده ها) می باشد توضیح اینکه در توالي گردآوري داده ها ابتدا داده هاي كيفي و سپس داده هاي كمي گردآوري گردید. در بخش کیفی از روش مصاحبه عمیق و گروه کانونی استفاده گردید. و در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته بهره گرفته شد. روایی محتوا و صوری پرسشنامه با کمک پنج نفر از صاحبنظران و اساتید حوزه آموزش مورد تایید قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ برابر با 81/0 محاسبه گردید. جامعه مورد مطالعه شامل تمامی کارکنان یکی از شرکت¬های صنعتی استان اصفهان بودند که براساس جدول مورگان 196 نفر محاسبه شد. یافته¬ها: نتایج پژوهش حاضر میزان تاثیر هر سه دسته عوامل فردی، آموزشی و سازمانی در غیبت فراگیران را بیش از حد متوسط نشان داد. همچنین، نتایج مصاحبه حاکی از آن بود که عدم ارائه تشویق، عدم پرداخت حق ماموریت و اضافه کار به ازای آموزش، عدم محاسبه امتیاز آموزشی، عدم ارتباط سوابق آموزش در دیگر نظامات منابع انسانی، حجم بالای کار، نبود مکانیزمهای انتقال یادگیری، حمایت محدود از انتقال یافته ها به واسطه نوع تفکر مدیران، مشکلات شخصی و خانوادگی از دیگر عوامل موثر بر افزایش نرخ غیبت و در نتیجه کاهش نرخ مشارکت در برنامه های آموزشی می¬باشند. نتیجه¬گیری: به زعم شرکت¬کنندگان در پژوهش عوامل سازمانی بیشترین تاثیر را بر غیبت از دوره¬های آموزشی داشته¬اند که برای رفع این مشکل لازم است در سیستم¬های حقوق و دستمزد اصلاح صورت بگیرد. همچنین، در بعد آموزشی بهبود طراحی و برنامه¬ریزی دوره¬ها ضروری می¬باشد که پیشنهاد می¬گردد از روش¬های تدریس نوین بهره¬گیری شود، کلاس¬ها با تعداد کمتر برگزار گردند و سیاست¬های نسبتا سختگیرانه در برابر عدم¬حضور در کلاس وضع شود. همچنین، در سطح فردی پیشنهاد می-شود حس تعلق به دوره¬های آموزشی در فراگیران از طریق مربیان همکار تقویت گردد.